Хоки ман бод аз сари кӯии тугар беруни барад

خاک من باد از سر کوی تو گر بیرون برد

Нест рӯй онкии ин савдои зи сари беруни барад

نیست روی آنکه این سودا ز سر بیرون برد

Хилватӣ хуш дорам имшаб бо хаёли зулф ӯ

خلوتی خوش دارم امشب با خیال زلف او

Гар на боди субҳ аз ин хилвати хабари беруни барад

گر نه باد صبح از این خلوت خبر بیرون برد

Бо хаёлашгар шабӣ дар кунҷи танҳои рӯм

با خیالش گر شبی در کنج تنهایی روم

Оби чашмам боз бардорад , з дар беруни барад

آب چشمم باز بردارد، ز در بیرون برد

Ҳар замон аз оби чашмами шуъла бешаст , эй табиб

هر زمان از آب چشمم شعله بیش است، ای طبیب

Шарбатӣ фармо , ки ин сӯз аз ҷигари беруни барад

شربتی فرما، که این سوز از جگر بیرون برد

Маҷлис хосаст , агар шоҳӣ гаронӣ ме кунад

مجلس خاص است، اگر شاهی گرانی می‌کند

Аҳл суҳбат нест , гӯ то дарди сари беруни барад

اهل صحبت نیست، گو تا درد سر بیرون برد