Марои ишқат аз раҳи бурун май барад
مرا عشقت از ره برون میبرد
Ба кӯии маломати дарун май барад
به کوی ملامت درون میبرد
Гар инаст занҷири зулф , эй ҳаким
گر اینست زنجیر زلف، ای حکیم
Турои ҳам ба қайди ҷунун май барад
ترا هم به قید جنون میبرد
Ба тороҷи дили чашм ӯ бас набӯд
به تاراج دل چشم او بس نبود
Лабаш низ хаттӣ ба хӯн май барад
لبش نیز خطی به خون میبرد
Гул аз рӯй ӯ ҳаст дар инфеъол
گل از روی او هست در انفعال
Валикин ба хандаи бурун май барад
ولیکن به خنده برون میبرد
Агар шоҳӣ аз лаъл ӯ баради ҷон
اگر شاهی از لعل او برد جان
Аз он чашми хўнриз чун май барад ?
از آن چشم خونریز چون میبرد؟