эй хуши он шаб ки ба болини ман он моҳ расад

ای خوش آن شب که به بالین من آن ماه رسد

Шамъ дар даст ба кошонаам он шоҳ расад

شمع در دست به کاشانه‌ام آن شاه رسد

Ваъдаи васл ба моҳӣ шуду моҳии умрии сет

وعده وصل به ماهی شد و ماهی عمری‌ست

Бахти он кӯ ки марои умр ба як моҳ расад

بخت آن کو که مرا عمر به یک ماه رسد

Дил дар он чоҳ зқн монад , бигӯ бо сари зулф

دل در آن چاه ذقن ماند، بگو با سر زلف

Ки ба фарёди асирони так чоҳ расад

که به فریاد اسیران تک چاه رسد

Гуфтамаш : шаби ҳамаи шаб аз ғами ту нолонам

گفتمش: شب همه شب از غم تو نالانم

Гуфт : мена?ил , ба фарёди ту аллоҳ расад

گفت: می‌نال، به فریاد تو الله رسد

Рӯй дар оинаи меҳри ту ҷон хоҳам дод

روی در آینه مهر تو جان خواهم داد

Дами охир ки марои умр ба як оҳ расад

دم آخر که مرا عمر به یک آه رسد

Гуфтае : шоҳӣ агар ҳеҷ набошад саги мост

گفته‌ای: شاهی اگر هیچ نباشد سگ ماست

Ман ки бошам , ки ба ин сӯхтаи ин ҷоҳ расад

من که باشم، که به این سوخته این جاه رسد