Чу сарви қади ту дар ҷӯйбор дида расад

چو سرو قد تو در جویبار دیده رسد

Марои хаданги бало бар дил рамида расад

مرا خدنگ بلا بر دل رمیده رسد

з дидан ту балое ки мекашад дили ман

ز دیدن تو بلایی که می‌کشد دل من

Умедвори чунонам ки пеш дида расад

امیدوار چنانم که پیش دیده رسد

Ба гирди он хати мишкӣн куҷо расад нофа

به گرد آن خط مشکین کجا رسد نافه

Магари сабо , ки бидон турра хамида расад

مگر صبا، که بدان طره خمیده رسد

Агар чаҳ бар рух бустон дамид сабза , валек

اگر چه بر رخ بستان دمید سبزه، ولیک

Гумон мабар ки бидон хати нав дамида расад

گمان مبر که بدان خط نو دمیده رسد

зи ёди он лаб , агар икнФси бкоми расм

ز یاد آن لب، اگر یکنفس بکام رسم

Хаёли чашми ту теғ бало кашида расад

خیال چشم تو تیغ بلا کشیده رسد

Сабои ббўии ту ороми ҷон мардум шуд

صبا ببوی تو آرام جان مردم شد

Балӣ , хушаст насимӣ ки орамида расад

بلی، خوشست نسیمی که آرمیده رسد

Агар сабои зи сари кӯй ӯ расад , шоҳӣ

اگر صبا ز سر کوی او رسد، شاهی

Насими равза ба ҷони ситам расида расад

نسیم روضه به جان ستم رسیده رسد