Ёри хат бар рӯй зебо ме кашад
یار خط بر روی زیبا میکشد
Сабза бар гулбарг раъно ме кашад
سبزه بر گلبرگ رعنا میکشد
Моҳро домии зи анбар май наад
ماه را دامی ز عنبر مینهد
Лоларо доғии з савдо ме кашад
لاله را داغی ز سودا میکشد
Сунбул аз савдои мишкӣни кокулаш
سنبل از سودای مشکین کاکلش
Турраи шбрнг дар по ме кашад
طره شبرنگ در پا میکشد
Дар чамани сарв аз фурӯ дастон ӯст
در چمن سرو از فرو دستان اوست
Хешро чандин чаҳ боло ме кашад
خویش را چندین چه بالا میکشد
эй маломати гӯ , ману хок дараш
ای ملامت گو، من و خاک درش
Гар турои хотир ба саҳро ме кашад
گر ترا خاطر به صحرا میکشد
намекашад пайкони зи дил , оҳ аз ҷигар
میکشد پیکان ز دل، آه از جگر
Шоҳӣ аз дасти ту ин ҳо ме кашад
شاهی از دست تو اینها میکشد