Идасту халқӣ ҳар тараф , домнкшон бо ёри худ

عید است و خلقی هر طرف، دامنکشان با یار خود

Мискини ман бесабру дил , ҳайрон шуда дар кори худ

مسکین من بی صبر و دل، حیران شده در کار خود

Ҳам мурғи нолон дар чаман , ҳам гули даридаи перҳан

هم مرغ نالان در چمن، هم گل دریده پیرهن

Ҳар кас ба ёрӣ дар сухан , ман бо дили аФгори худ

هر کس به یاری در سخن، من با دل افگار خود

Ақлам ки будӣ раҳнамӯн , хандид бар аҳли ҷунун

عقلم که بودی رهنمون، خندید بر اهل جنون

Ман низ механдам кунун , бар ақли даъвии вори худ

من نیز میخندم کنون، بر عقل دعوی وار خود

Гар рози дили ннҳФтмӣ , дар хоку хӯн кӣ хФтмӣ

گر راز دل ننهفتمی، در خاک و خون کی خفتمی

Ҳам бо табибӣ гуфтамӣ , ҳоли дили бемори худ

هم با طبیبی گفتمی، حال دل بیمار خود

Дар ҷони даруни он тундху , доим ба дил дар гуфтугӯ

در جان درون آن تندخو، دایم به دل در گفتگو

Бечораи ман маҳрӯм аз ӯ , чун дида аз дидори худ

بیچاره من محروم از او، چون دیده از دیدار خود

Ту ҳамчуи гули домнкшон , рафта ба гашти бӯстон

تو همچو گل دامنکشان، رفته به گشت بوستان

Пеши ту мискини боғбон , шарманда аз гулзори худ

پیش تو مسکین باغبان، شرمنده از گلزار خود

Шоҳии з хубон зад нафас , афтод дар доми ҳавас

شاهی ز خوبان زد نفس، افتاد در دام هوس

Чун андалебони қафас , дармонда аз гуфтори худ

چون عندلیبان قفس، درمانده از گفتار خود