Чун баромад аз дили ҷоми офтоб

چون برآمد از دل جام آفتاب

Назд мо ҳар ду яке барфасту об

نزد ما هر دو یکی برف است و آب

Асл гул обасту фаръи оби гул

اصل گُل آبست و فرع آب گل

Аслу фаръаши дӯстдорам чун гулоб

اصل و فرعش دوستدارم چون گلاب

Чашми мо равшан буд аз нур ӯ

چشم ما روشن بود از نور او

Дар назар дорам аз он рӯи офтоб

در نظر دارم از آن رو آفتاب

Чун ҳиҷоб ӯ намедонам ҷуз ӯ

چون حجاب او نمی دانم جز او

Рӯзу шаб май байнам ӯро бе ҳиҷоб

روز و شب می بینم او را بی حجاب

Ҳарфӣ аз асрори ҷади мо буд

حرفی از اسرار جد ما بود

Маънӣ маҷмӯъаам алкитоб

معنی مجموعهٔ ام الکتاب

Чун ним ҳушёр бигузар аз серум

چون نیم هشیار بگذر از سرم

Чун надорам ақл бигзор эҳтисоб

چون ندارم عقل بگذار احتساب

Неъмати аллоҳ дар хароботаши талаб

نعمت الله در خراباتش طلب

Ҳамдами ҷом майу масти вхроб

همدم جام می و مست وخراب

Хониш
ғзл шморҳ 101 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ