Равшанаст аз нури рӯйиши чашми масти Сайидам

روشن است از نور رویش چشم مست سیدم

Май занами дастӣ дар ин дастон ба дасти Сайидам

می زنم دستی در این دستان به دست سیدم

Сайидами соқӣ риндонаст ва ман масти хароб

سیدم ساقی رندان است و من مست خراب

Дар миёни бодаи навашон май парасти Сайидам

در میان باده نوشان می پرست سیدم

Чун сари зулф батон хоҳам ки пушташи бишиканад

چون سر زلف بتان خواهم که پشتش بشکند

Ҳар ки хоҳад як сари мўӣии шикасти Сайидам

هر که خواهد یک سر موئی شکست سیدم

Сари Сайид ҳар ки мехоҳад бигӯ аз ман бипурс

سر سید هر که می خواهد بگو از من بپرس

Зон ки ман воқифи з ҳол нест ва ҳаст Сайидам

زان که من واقف ز حال نیست و هست سیدم

Ишқи Сайид дар дилам бинишаст чун султон ба тахт

عشق سید در دلم بنشست چون سلطان به تخت

Ман зи ҷони брхўостм пеш нишаст Сайидам

من ز جان برخواستم پیش نشست سیدم

Ошиқони мустанад аз ҷоми шароби ишқ ӯ

عاشقان مستند از جام شراب عشق او

Ман ба ҷони ҷумлаи сармастон ки масти Сайидам

من به جان جمله سرمستان که مست سیدم

Неъмати аллоҳ дар назари нақш хаёлӣ ме кашад

نعمت الله در نظر نقش خیالی می کشد

Бо чунин нақши хаёлии пои басти Сайидам

با چنین نقش خیالی پای بست سیدم