Дар хароботи фанои ҷоми бақо май нӯшам

در خرابات فنا جام بقا می نوشم

намеишқаст ба фармони худо май нӯшам

می عشقست به فرمان خدا می نوشم

Ҷом май дар каф ва дар кӯии Муғон май гирдам

جام می در کف و در کوی مغان می گردم

Шодии соқии боқӣ ба сафо май нӯшам

شادی ساقی باقی به صفا می نوشم

Бар ман ошиқи сармаст ҳалоласт мудом

بر من عاشق سرمست حلال است مدام

Дарди дардӣ ки ба азсоФи даво май нӯшам

دُرد دردی که به ازصاف دوا می نوشم

Чашми сармасти хушаш ҷом мем ме бахшад

چشم سرمست خوشش جام میم می بخشد

На шаробӣ ки ту гўӣӣ ки чаро май нӯшам

نه شرابی که تو گوئی که چرا می نوشم

Ҷуръае нӯш накардӣ з май лаъли лабаш

جرعه ای نوش نکردی ز می لعل لبش

Ту чаҳ доне ки ман ин май зи куҷо май нӯшам

تو چه دانی که من این می ز کجا می نوشم

Тавба кардам ки дигар тавба нахоҳам кардан

توبه کردم که دگر توبه نخواهم کردن

Гар худо умр диҳад май абадан май нӯшам

گر خدا عمر دهد می ابدا می نوشم

Неъмати аллоҳам ва бо соқии сармасти ҳариф

نعمت اللهم و با ساقی سرمست حریف

Бода аз сидқ ва на аз рӯйу риё май нӯшам

باده از صدق و نه از روی و ریا می نوشم