Ҳар шаб чун моҳ мебайнем мо

هر شب چون ماه می‌بینیم ما

Офтобӣ май намояди маи лақо

آفتابی می ‌نماید مه لقا

Чашми мо аз нур ӯ хуш равшан аст

چشم ما از نور او خوش روشن است

Дидаем ойинаи гетии намо

دیده‌ایم آئینهٔ گیتی نما

Як замон бо мо дар ин дарё нишин

یک زمان با ما در این دریا نشین

Айни мо май байн ба айни мо чу мо

عین ما می‌بین به عین ما چو ما

Хоҷа маҳбӯбаст ва май гўӣии муҳиб

خواجه محبوبست و می‌ گوئی محب

Подшоҳаст ӯ ва май хуонеи гадо

پادشاه است او و می ‌خوانی گدا

Аз фано ва аз бақо осӯда ем

از فنا و از بقا آسوده‌ایم

Фориғем аз ибтидоу интиҳо

فارغیم از ابتدا و انتها

Неъмати аллоҳи ҳеҷ май доне ки кист

نعمت الله هیچ می‌دانی که کیست

Ёдгори анбиёу авлиё

یادگار انبیا و اولیا