Офтобии зи моҳи бастаи ниқоб

آفتابی ز ماه بسته نقاب

Карда дар гӯши дарҳои хўшоб

کرده در گوش درهای خوشاب

Чашми олам ба нур ӯ равшан

چشم عالم به نور او روشن

Суханӣ нозукаст хуш дарёб

سخنی نازک است خوش دریاب

Нақши рӯйиши хаёл май бандам

نقش رویش خیال می بندم

Ки ба бедорӣу гуҳӣ дар хоб

که به بیداری و گهی در خواب

Май хмхонаҳи ҳудусу қадам

می خُمخانهٔ حدوث و قدم

Нӯш мекун ба шодии аҳбоб

نوش می کن به شادی احباب

Нури он моҳрӯ ки май бинӣ

نور آن ماهرو که می بینی

Офтобаст ном ӯ маҳтоб

آفتابست نام او مهتاب

Сари мўӣии зи сар ӯ гуфтам

سر موئی ز سِر او گفتم

Сари зулфаш аз он шуда дар тоб

سر زلفش از آن شده در تاب

Неъмати аллоҳи ҳиҷобро бардошт

نعمت الله حجاب را برداشت

Чун ҳиҷобаст дар миёни асбоб

چون حجاب است در میان اسباب