Манам маҷнӯни манам Лайлӣ наме гўӣӣ чаҳ ме гӯям

منم مجنون منم لیلی نمی گوئی چه می گویم

Магар гум кардаам худро ки худро боз ме ҷӯям

مگر گم کرده ام خود را که خود را باز می جویم

Агар на соқии мастам чаро ҷӯёии рндонм

اگر نه ساقی مستم چرا جویای رندانم

Вагар на завқ медорам чаро майхона май пўим

وگر نه ذوق می دارم چرا میخانه می پویم

Агар гӯям ки некӯем макун айбам ки ман ӯем

اگر گویم که نیکویم مکن عیبم که من اویم

Чунон мастам ки азмстӣ намедонам чаҳ ме гӯям

چنان مستم که ازمستی نمی دانم چه می گویم

Хаёли ғайргар байнам ки нақшӣ дарназар дорад

خیال غیر گر بینم که نقشی درنظر دارد

Ба оби дидаи соғари хаёлашро фурӯ шавем

به آب دیدهٔ ساغر خیالش را فرو شویم

Хроботсти вмосрмсти всоқии ҷом май бар даст

خراباتست وماسرمست وساقی جام می بر دست

Бидиҳ моро магӯ зоҳид ки ман соқӣ некӯем

بده ما را مگو زاهد که من ساقی نیکویم

Амир май Фрўшонм ки рндонми ғломоннд

امیر می فروشانم که رندانم غلامانند

Магари султони нишонами ман ки шоҳоннди анҷўим

مگر سلطان نشانم من که شاهانند انجویم

Майу ҷомӣ агар ҷўӣӣ ки бошӣ ҳамдамаши икдм

می و جامی اگر جوئی که باشی همدمش یکدم

Биёу неъмати аллоҳи ҷӯ дар ин даврон ки ман ӯем

بیا و نعمت الله جو در این دوران که من اویم