Ҳар чанд мо ба ҷисми з авлод одамем

هر چند ما به جسم ز اولاد آدمیم

Аммо ба рӯҳи поки з абноӣ хотамем

اما به روح پاک ز ابنای خاتمیم

Ҳастем бениёз ва фақирем аз ҳама

هستیم بی نیاز و فقیریم از همه

Ин аз камоли мост ки муҳтоҷ оламем

این از کمال ماست که محتاج عالمیم

Ҷоми ҷаҳони намо ки ба мо нур худ намӯд

جام جهان نما که به ما نور خود نمود

Гуфто бибин ки оина исм аъзамем

گفتا ببین که آینهٔ اسم اعظمیم

Моро вуҷӯд дод ва ба худ ҳам зуҳӯр кард

ما را وجود داد و به خود هم ظهور کرد

Пайвастаем бар ҳаму пайваста бо ҳамем

پیوسته ایم بر هم و پیوسته با همیم

Бо ҷом май мудом чу риндони бодаи нӯш

با جام می مدام چو رندان باده نوش

Лаб бар лабаши ниҳода ва мастона ҳамдамем

لب بر لبش نهاده و مستانه همدمیم

Ҳар чанд аФсҳим дар авсоф ӯ вале

هر چند افصحیم در اوصاف او ولی

Дар канаи зоти оҷизу ҳайрону абкмим

در کنه ذات عاجز و حیران و اَبکمیم

Мо бандаему Сайиди мо неъмат аллоҳ аст

ما بنده ایم و سید ما نعمت الله است

Назд худоу халқ аз он рӯи мкрмим

نزد خدا و خلق از آن رو مکرمیم