Замин ҷисмасту ҷонат осмон аст

زمین جسم است و جانت آسمان است

Ки ҷонони корсози ин ва он аст

که جانان کارساز این و آن است

Ту покӣ , сӯрати хокӣ раҳо кун

تو پاکی ، صورت خاکی رها کن

Ки хилвати хонаи ?ут дар малик ҷон аст

که خلوت خانه ‌ات در ملک جان است

Сарои сӯрати ту дар биҳишт аст

سرای صورت تو در بهشت است

Макони маънӣат дар ломакон аст

مکان معنیت در لامکان است

Дар ои мастона дар кӯии харобот

در آ مستانه در کوی خرابات

Ки ҳушёрии хилоф ошиқон аст

که هشیاری خلاف عاشقان است

Чу риндони дарди дарди ишқ май нӯш

چو رندان دُرد درد عشق می‌ نوش

Ки дарди дард ӯ соф равон аст

که دُرد درد او صاف روان است

Дилам чун ғунча дар хилват муқӣм аст

دلم چون غنچه در خلوت مقیم است

Агар чаҳ булбул ҳар гулистон аст

اگر چه بلبل هر گلستان است

Канорӣ кард Сайид аз ду олам

کناری کرد سید از دو عالم

Ва лекини неъмати аллоҳ дар миён аст

و لیکن نعمت‌الله در میان است

Хониш
ғзл шморҳ 136 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ