Дидаи дил аз ту мунаввар шуда

دیدهٔ دل از تو منور شده

Маҷмаъи ҷон аз ту муаттар шуда

مجمع جان از تو معطر شده

Зулфи ту ошуфта шудаи сар ба сар

زلف تو آشفته شده سر به سر

Дар сари судоти басии сар шуда

در سر سودات بسی سر شده

Ин дили мо буд ба ишқи ту хуш

این دل ما بود به عشق تو خوش

Васли туро ёфта хуштар шуда

وصل تو را یافته خوشتر شده

Заррае аз нури рахти тофта

ذره ای از نور رخت تافته

Дар назари равшани мо хур шуда

در نظر روشن ما خور شده

Қатрае аз оби зулоли лабат

قطره ای از آب زلال لبت

Гашта равони чашмаи кавсар шуда

گشته روان چشمهٔ کوثر شده

Нақши хаёли ту падеди омада

نقش خیال تو پدید آمده

Одам аз он нақши мусаввир шуда

آدم از آن نقش مصور شده

Соғар медода нишоне ба мо

ساغر می داده نشانی به ما

Зон лаби мо ҳамдами соғар шуда

زان لب ما همدم ساغر شده

Ақл агар омад ва гар шуд чаҳ шуд

عقل اگر آمد و گر شد چه شد

Омада бисёру мукаррар шуда

آمده بسیار و مکرر شده

Банда зада бӯсае бар пой ӯ

بنده زده بوسه ای بر پای او

Дар ҳамаи ҷои Сайиду сарвар шуда

در همه جا سید و سرور شده