Хатми русул ки Сайиди авлод одам аст

ختم رسل که سید اولاد آدم است

Охир буд ба сӯрату маънӣ мақдам аст

آخر بود به صورت و معنی مقدم است

Ҷоми ҷаҳони намо ба каф овар бануш май

جام جهان نما به کف آور بنوش می

Ҷомии чунин ки дид ки ҳам ҷом ва ҳам ҷам аст

جامی چنین که دید که هم جام و هم جم است

Ҳар сӯратӣ дар оина исмӣ намӯда анд

هر صورتی در آینه اسمی نموده اند

Хуши сӯратӣ ки маънии он исм аъзам аст

خوش صورتی که معنی آن اسم اعظم است

Оби ҳаёт аз нафаси мо буд равон

آب حیات از نفس ما بود روان

Бо мо мудоми соғари пари бода ҳамдам аст

با ما مدام ساغر پر باده همدم است

Ҳаргиз накардаем гдоӣии зи ҳеҷ кас

هرگز نکرده ایم گدائی ز هیچ کس

Алои зи ҳазратӣ ки худованд олам аст

الا ز حضرتی که خداوند عالم است

Моӣими он фақир ки султони гадои мост

مائیم آن فقیر که سلطان گدای ماست

Оре ба фақри салтанати мо мусаллам аст

آری به فقر سلطنت ما مسلم است

Шодам аз он сабаб ки ғам ишқ ме хӯрам

شادم از آن سبب که غم عشق می خورم

Ҳар чанд Сайидами зи ғами банда беғам аст

هر چند سیدم ز غم بنده بی غم است

Хониш
ғзл шморҳ 146 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ