Нақш хаёл ӯст ки гӯйанд олам аст

نقش خیال اوست که گویند عالم است

Ин сӯратасту маънии он исм аъзам аст

این صورتست و معنی آن اسم اعظم است

Исмӣ ки ҳаст ҷомеъи асмо ба назд мо

اسمی که هست جامع اسما به نزد ما

Он исм аъзамаст ва бар асмо мақдамаст

آن اسم اعظمست و بر اسما مقدمست

Ҷом ҷаҳон намост пар аз ме биёбгир

جام جهان نماست پر از می بیابگیر

Шодӣ мо бануш ки ҷом меҷам аст

شادی ما بنوش که جام می جم است

Сардори ошиқон ба сари дори пои ниҳод

سردار عاشقان به سر دار پا نهاد

Даъвӣ ки мекунад бар ёрон мусаллам аст

دعوی که می کند بر یاران مسلم است

Хмхонаҳи исти пар майу соқии мо Карим

خمخانه ایست پر می و ساقی ما کریم

Риндон каманд хоҷаи нгўӣӣ ки мекам аст

رندان کم اند خواجه نگوئی که می کم است

Аз захми ишқ гарчи дилам риш шуд вале

از زخم عشق گرچه دلم ریش شد ولی

Нола намекунам ки чунон риш марҳам аст

ناله نمی کنم که چنان ریش مرهم است

Бо ҷом май дамӣ чу бар ореми хуш буд

با جام می دمی چو بر آریم خوش بود

Хоссаи дамӣ ки Сайид сармаст ҳамдамаст

خاصه دمی که سید سرمست همدمست

Хониш
ғзл шморҳ 147 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ