Омад ба дарат ҷони азиз аз сари ёрӣ

آمد به درت جان عزیز از سر یاری

Маҳрӯм магардон з дар хеши зи ёрӣ

محروم مگردان ز در خویش ز یاری

Танҳо на манам сӯхтаи оташи ишқат

تنها نه منم سوختهٔ آتش عشقت

Бисёр чу ман ошиқи дили сӯхтаи дорӣ

بسیار چو من عاشق دل سوخته داری

Як дам наравад умр ки беёд ту бошад

یک دم نرود عمر که بی یاد تو باشد

Умед ки моро ту з хотир нагузорӣ

امید که ما را تو ز خاطر نگذاری

Рӯзӣ ба сари кӯии ту ҷонро бисипорам

روزی به سر کوی تو جان را بسپارم

Бошад ки ҳамон ҷои ту ба хокам бисипорӣ

باشد که همان جا تو به خاکم بسپاری

Гар ҷавр кунӣ бар дили бечораи мискин

گر جور کنی بر دل بیچارهٔ مسکین

Моро набӯд чора ба ҷузи нолау зорӣ

ما را نبود چاره به جز ناله و زاری

эй дил ба хароботи фанои хуш гузарӣ кун

ای دل به خرابات فنا خوش گذری کن

Шояд ки май ҷоми бақоро ба кафи оре

شاید که می جام بقا را به کف آری

Май дар қадаҳу соқии мо Сайиди сармаст

می در قدح و ساقی ما سید سرمست

эй зоҳиди махмури ту охир ба чаҳ корӣ

ای زاهد مخمور تو آخر به چه کاری