Тўӣии ҷоно ки айн ҳар вуҷӯдӣ

توئی جانا که عین هر وجودی

Ба хӯбии дили зи худ ҳам худ рабӯдӣ

به خوبی دل ز خود هم خود ربودی

Набӯд ин буд ва будӣ айни ваҳдат

نبود این بود و بودی عین وحدت

Намӯдӣ касрат аз ваҳдат ки будӣ

نمودی کثرت از وحدت که بودی

Ҷони сӯрату маънӣ аён шуд

جان صورت و معنی عیان شد

Чу банди бурқаъ пинҳон гушӯдӣ

چو بند برقع پنهان گشودی

Ба чашм худ бидидӣ ҳасани худ ро

به چشم خود بدیدی حسن خود را

Ҷамоли худ дар ойина намӯдӣ

جمال خود در آئینه نمودی

Чу ту бо шамъи худ розӣ бигуфтӣ

چو تو با شمع خود رازی بگفتی

Чаҳ гӯям ончӣ худ гуфтӣ шунӯдӣ

چه گویم آنچه خود گفتی شنودی

зи ҷӯад ӯ вуҷӯди ҷумлаи мавҷӯд

ز جود او وجود جمله موجود

Аҷаби ту худ вуҷӯди айни ҷўдӣ

عجب تو خود وجود عین جودی

Вуҷӯд ҳар ду олам назд Сайид

وجود هر دو عالم نزد سید

Набошад ҷузи вуҷӯди фии вуҷӯдӣ

نباشد جز وجود فی وجودی