Сад давои бодои фидои дард бе дармони мо

صد دوا بادا فدای درد بی‌ درمان ما

Дарди дардаш нӯш кунгар май барии фармони мо

دُرد دردش نوش کن گر می‌ بری فرمان ما

Мо ҳаёт ҷовдонӣ ёфтем аз ишқ ӯ

ما حیات جاودانی یافتیم از عشق او

Ҳамдами зиндаи дилони шӯ то бадонеи ҷони мо

همدم زنده ‌دلان شو تا بدانی جان ما

Хона холӣ кардаем ва хуш нишаста бар дараш

خانه خالی کرده‌ایم و خوش نشسته بر درش

Ғайр ӯро нест бориш дар сробстони мо

غیر او را نیست بارش در سرابستان ما

Ҷони мо ойинаи дори ҳазрати ҷонон буд

جان ما آئینه دار حضرت جانان بود

Ишқ ӯ ганҷӣаст дар кунҷи дили вайрони мо

عشق او گنجی است در کنج دل ویران ما

Ғарқи дрёӣиму хуши хуши даст ва поӣӣ ме занем

غرق دریائیم و خوش خوش دست و پائی می‌ زنیم

Завқ агар дории дро дар баҳр бе поёни мо

ذوق اگر داری درآ در بحر بی پایان ما

Хӯни дил дар ҷоми дидаи пеш мардум ме наҳем

خون دل در جام دیده پیش مردم می‌ نهیم

Дар хаёл онкӣ биншинад дамӣ бар хон мо

در خیال آنکه بنشیند دمی بر خوان ما

Неъмати ?данеу уқбои он ту эй нозанин

نعمت دنیی و عقبی آن تو ای نازنین

Мо аз он неъмати аллоҳ , неъмати аллоҳи он мо

ما از آن نعمت‌الله ، نعمت‌الله آن ما

Хониш
ғзл шморҳ 16 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ