Рафт он ҷонони мо аз дасти мо

رفت آن جانان ما از دست ما

Аз дариғо дилбари сари масти мо

از دریغا دلبر سر مست ما

ӯ бирафту пой ӯ нагушӯда ем

او برفت و پای او نگشوده‌ایم

То абади зулфаш буд пои басти мо

تا ابد زلفش بود پا‌بست ما

Мо ҳамаи ҷои некӣ ӯ гуфта ем

ما همه جا نیکی او گفته‌ایم

ӯ нахоҳад ончунон ашкаст мо

او نخواهد آنچنان اشکست ما

Чорае ғайри ризо ва сабр нест

چاره‌ای غیر رضا و صبر نیست

Ин замон чун тир рафт аз шасти мо

این زمان چون تیر رفت از شست ما

Дар хаёл ӯаст ҷони мо мудом

در خیال او است جان ما مدام

Дил равон хоҳад ба ӯ пайвасти мо

دل روان خواهد به او پیوست ما

Хониш
ғзл шморҳ 17 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ