Ҳарчӣ май бинии ҳама нур худост

هرچه می بینی همه نور خداست

То на пиндорӣ ки ӯ аз мо ҷудост

تا نه پنداری که او از ما جداست

Дидаи дил боз кун то бенгарӣ

دیدهٔ دل باز کن تا بنگری

Рӯй ҷононе ки нури чашми мост

روی جانانی که نور چشم ماست

Ҷузи сифоти зот ӯ мавҷӯд нест

جز صفات ذات او موجود نیست

Вари ту гўӣӣ ҳаст он айн хатост

ور تو گوئی هست آن عین خطاست

Мо ва ӯ мавҷему дарё аз яқин

ما و او موجیم و دریا از یقین

Касрату ваҳдат назар кун аз куҷост

کثرت و وحدت نظر کن از کجاست

Ошкоро внҳон дидам аён

آشکارا ونهان دیدم عیان

Сӯрату маънӣу ҷон ва дил худост

صورت و معنی و جان و دل خداست

Ҳар ки ӯ бинои зот ӯ буд

هر که او بینای ذات او بود

Дида аз нури сафоташ бо сафост

دیده از نور صفاتش با صفاست

Толибу матлӯб набӣаст ва вале

طالب و مطلوب نبی است و ولی

Куфру имони зулф ва рӯй мстФост

کفر و ایمان زلف و روی مصطفاست

Ман чу Мансурами рӯм бар дори ишқ

من چو منصورم روم بر دار عشق

Бар сардори фано дор бақост

بر سردار فنا دار بقاست

Худ туро гуфтан раво набӯд чунин

خود تو را گفتن روا نبود چنین

Лек чун амрати маро гуфтан равост

لیک چون امرت مرا گفتن رواست

Мастам аз ҷоми шароби лами изл

مستم از جام شراب لم یزل

Нақалам аз лаъли лаб он дилрабост

نقلم از لعل لب آن دلرباست

Ошиқу маъшӯқи ишқам эй азиз

عاشق و معشوق عشقم ای عزیز

Неъмати аллоҳами чунин мансаби крост

نعمت اللهم چنین منصب کراست

Хониш
ғзл шморҳ 191 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ