Чашми мардуми дидаи мо нури рӯйиш дида аст

چشم مردم دیدهٔ ما نور رویش دیده است

Лоҷарам дар дидаи мо ҳамчуи нур дида аст

لاجرم در دیدهٔ ما همچو نور دیده است

Аз сар завқаст ин гуфтор мо бишинав зи мо

از سر ذوق است این گفتار ما بشنو ز ما

Зонка қавли ин чунин ҳаргиз касе нашунида аст

زانکه قول این چنین هرگز کسی نشنیده است

Дар хаёли онкии нақш рӯй ӯ бинад ба чашм

در خیال آنکه نقش روی او بیند به چشم

Дидаи аҳли назари гирд ҷаҳон гардӣда аст

دیدهٔ اهل نظر گرد جهان گردیده است

Тарки чашми маст ӯ дилҳо ба ғорат май барад

تُرک چشم مست او دلها به غارت می برد

Зулфи таррораш ба ҳар мўӣии дилӣ дуздида аст

زلف طرّارش به هر موئی دلی دزدیده است

Ишқ сармастаст ва бо риндон ҳарифӣ ме кунад

عشق سرمست است و با رندان حریفی می کند

Ақл махмураст ва аз зиндони мо ранҷида аст

عقل مخمور است و از زندان ما رنجیده است

Аз карами соқии мо май медиҳад моро мудом

از کرم ساقی ما مِی می دهد ما را مدام

Бар сари мо оби раҳмат гӯиё борида аст

بر سر ما آب رحمت گوئیا باریده است

Ҳаркасӣ аз лутфи султонӣ нўоӣӣ ёфтанд

هرکسی از لطف سلطانی نوائی یافتند

Ҳазрат ӯ неъмати аллоҳро ба мо бахшида аст

حضرت او نعمت الله را به ما بخشیده است

Хониш
ғзл шморҳ 199 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ