Қадамӣ на дар о дар ин дарё

قدمی نه در آ در این دریا

Айни мо ҷӯ ба айни мо аз мо

عین ما جو به عین ما از ما

Ҳар ки бо мо нишаст аз мо шуд

هر که با ما نشست از ما شد

Балкигар қатра буд шуд дарё

بلکه گر قطره بود شد دریا

Назарӣ кун ҳубобу оби нигар

نظری کن حباب و آب نگر

Як вуҷӯдаст ин ва он асмо

یک وجود است این و آن اسما

Дида оламаст аз ӯ равшан

دیدهٔ عالم است از او روشن

Май намояд чу нур дар ашё

می‌نماید چو نور در اشیا

Оинаи сад ҳазор май байнам

آینه صد هزار می‌ بینم

Дар ҳама рӯй ӯ буд пайдо

در همه روی او بود پیدا

Завқи моро ниҳоятӣ набӯд

ذوق ما را نهایتی نبُود

Ибтидо несту интиҳои онҷо

ابتدا نیست و انتها آنجا

Шеъри Сайид ба завқ май хониш

شعر سید به ذوق می ‌خوانش

Чаҳ кунӣ қавли буъалии сино

چه کنی قول بوعلی سینا

Хониш
ғзл шморҳ 20 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ