Хуш об ҳаётӣаст ки гӯйанд шаробаст

خوش آب حیاتیست که گویند شرابست

Ҳоле ва чаҳ хуши ҳол ки дили маст ва харобаст

حالی و چه خوش حال که دل مست و خرابست

Ғайриӣ ба тугар рӯй намояд магузораш

غیری به تو گر روی نماید مگذارش

Кон нақш хаёласт ки дар дида хобаст

کان نقش خیالست که در دیدهٔ خوابست

Гӯйанд ки амвоҷ ҳубобаст дарин баҳр

گویند که امواج حبابست درین بحر

Обаст ки дар дидаи мо айн ҳиҷобаст

آبست که در دیدهٔ ما عین حجابست

Ҳар зарра ки бинӣ ба ту хуршеди намояд

هر ذره که بینی به تو خورشید نماید

Меҳраст ба чашми ман ва ту моҳ ниқобаст

مهر است به چشم من و تو ماه نقابست

Ин гуфта мастонаи мо аз сар завқаст

این گفتهٔ مستانهٔ ما از سر ذوقست

Банавис ки маҷмӯъа маҷмӯ китобаст

بنویس که مجموعهٔ مجموع کتابست

Бе ту гули тавҳид ки хушбӯи шӯй аз вай

بی تو گل توحید که خوشبو شوی از وی

Ҳар чанд гулобаст ббў ном гулобаст

هر چند گلابست ببو نام گلابست

Сайиди талабу рӯ ба хароботи Муғони ор

سید طلب و رو به خرابات مغان آر

Май рӯ ба саломат ки раҳи хайр ва савобаст

می رو به سلامت که ره خیر و صوابست