Мо ғарқа обем чунин ташна аҷибаст

ما غرقهٔ آبیم چنین تشنه عجیبست

Дар хона хешем ва ғарибем ғарибаст

در خانهٔ خویشیم و غریبیم غریبست

Дар айн висолем ва гирифтор фироқем

در عین وصالیم و گرفتار فراقیم

Мо давр з ёрем вале ёр қарибаст

ما دور ز یاریم ولی یار قریبست

Дармонда дардем вале хуррам ва шодем

درماندهٔ دردیم ولی خرم و شادیم

Моро чаҳ ғам аз дард чу маҳбӯб табибаст

ما را چه غم از درد چو محبوب طبیبست

Дар дидаи маҷнӯни ҳамаи ҷои сӯрат Лайлӣ аст

در دیدهٔ مجنون همه جا صورت لیلی است

Дар чашми муҳибони ҳамаи маънӣ ҳабиб аст

در چشم محبان همه معنی حبیب است

эй ақли ту махмурӣ ва ман ошиқи сармаст

ای عقل تو مخموری و من عاشق سرمست

Ғавғо макун эй хоҷа ки ин ҳарду ҳабибаст

غوغا مکن ای خواجه که این هردو حبیبست

Лоҳути ту чун Мӯсоу носути ту мобўт

لاهوت تو چون موسی و ناسوت تو مابوت

Маънии ту чун Мӯсоу сӯрат чу салибаст

معنی تو چون موسی و صورت چو صلیبست

Моӣим ки маъшӯқи худ ва ошиқ хешем

مائیم که معشوق خود و عاشق خویشیم

Ҳам Сайид ва ҳам банда назар кун ки ҳабибаст

هم سید و هم بنده نظر کن که حبیبست

Хониш
ғзл шморҳ 205 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ