Омад зи дирамнигор сармаст

آمد ز درم نگار سرمست

Риндонау ҷоми бода бар даст

رندانه و جام باده بر دست

Сад фитнаи з ҳар канор бархест

صد فتنه ز هر کنار برخاست

ӯ маст дар ин миёна бинишаст

او مست در این میانه بنشست

Лабро биниҳод бар лаби мо

لب را بنهاد بر لب ما

Мўӣӣ ба дунем рост бишикаст

موئی به دونیم راست بشکست

Ишқ омад ва зинда кард мо ро

عشق آمد و زنده کرد ما را

Пайваста буд ба мо чу пайваст

پیوسته بود به ما چو پیوست

Аз буд ва набӯд бози рстим

از بود و نبود باز رستیم

Осӯда з нест фориғ аз ҳаст

آسوده ز نیست فارغ از هست

Дил дар сари зулф ёр бастем

دل در سر زلف یار بستیم

Муҳками ҷоӣӣ шудем побаст

محکم جائی شدیم پابست

Аз мастии завқи неъмати аллоҳ

از مستی ذوق نعمت الله

Халқи ду ҷаҳон шуданд сармаст

خلق دو جهان شدند سرمست

Хониш
ғзл шморҳ 221 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ