Аз дайр бурун омад тарсои бачае сармаст

از دیر برون آمد ترسا بچه ای سرمست

Бар дӯши члипоӣии хуши ҷоми мӣӣ бар даст

بر دوش چلیپائی خوش جام مئی بر دست

Куфри сари зулф ӯ ғоратгар имон аст

کفر سر زلف او غارتگر ایمان است

Қасди дил ва дайнам кард имони маро барда аст

قصد دل و دینم کرد ایمان مرا برده است

Куфрӣ ва чаҳ хуши куфрии куфрӣ ки буд имон

کفری و چه خوش کفری کفری که بُود ایمان

Ин куфр касе дар ӯст к-эймон ба худояш ҳаст

این کفر کسی در اوست کایمان به خدایش هست

Ноқавс занон мегуфт он длбрки тарсо

ناقوس زنان می گفت آن دلبرک ترسا

Пайваста буд бо мо ёрӣ ки ба мо пайваст

پیوسته بود با ما یاری که به ما پیوست

Багушӯд ниқоб аз рухи брбўди дилу дайнам

بگشود نقاب از رخ بربود دل و دینم

Зуннори сари зулфаши ҷонам ба миён дар баст

زنّار سر زلفش جانم به میان در بست

Дар гӯшаи майхона базмӣаст мулӯкона

در گوشهٔ میخانه بزمی است ملوکانه

Тарсои бачаи соқии рндисти хушу сармаст

ترسا بچهٔ ساقی رندیست خوش و سرمست

Сайиди зи ҳамаи олам бар хост ба ишқ ӯ

سید ز همه عالم بر خاست به عشق او

Дар кӯии Муғон бо ӯ мастона ва хуш бинишаст

در کوی مغان با او مستانه و خوش بنشست