Ҳар ки бошад ҳамчуи Сайиди ҳақи параст

هر که باشد همچو سید حق پرست

Ҳақи тавон гуфтан чу аз ботил бараст

حق توان گفتن چو از باطل برست

Он яке дар ҳар яке хуш май нигар

آن یکی در هر یکی خوش می نگر

Дар ду олами он якеро май параст

در دو عالم آن یکی را می پرست

Офтоб ва моҳ мебайнем мо

آفتاب و ماه می بینیم ما

Гарчи моро дар назари нури хўрост

گرچه ما را در نظر نور خوراست

Ҷузи вуҷӯд ӯ вуҷӯдӣ ҳаст нест

جز وجود او وجودی هست نیست

Ғайр ӯ набӯд вуҷӯд ҳарчӣ ҳаст

غیر او نبود وجود هرچه هست

Даст ӯ бояд бигирад доманаш

دست او باید بگیرد دامنش

Хуш будгар доманаш ояд ба даст

خوش بود گر دامنش آید به دست

Ҳарчӣ феъл ӯ буд некӯ буд

هرچه فعل او بود نیکو بود

Нек набӯд нек агар гўӣӣ бад аст

نیک نبود نیک اگر گوئی بد است

То туоне гирди махмурони магарад

تا توانی گرد مخموران مگرد

Ҳар ки гардад ҳосилаши дард сар аст

هر که گردد حاصلش درد سر است

Айн мо бинад ба айни мо чу мо

عین ما بیند به عین ما چو ما

Онкӣ бо мо хуш дар ин дарё нишаст

آنکه با ما خوش در این دریا نشست

Неъмати аллоҳи ринди сармаст хуш аст

نعمت الله رند سرمست خوش است

Кӣ кунад риндии чунин инкори маст

کی کند رندی چنین انکار مست