Нур ӯ дар ҷумлаи ашёъ зоҳир аст

نور او در جمله اشیاء ظاهر است

Зоҳираш бингар ки бар мо зоҳир аст

ظاهرش بنگر که بر ما ظاهر است

Равшанаст ойинаи олами тамом

روشنست آئینهٔ عالم تمام

Дар ҳамаи асмои мсмо зоҳир аст

در همه اسما مسما ظاهر است

Нур рӯй ӯст моро дар назар

نور روی اوست ما را در نظر

Нури он манзури зебо зоҳир аст

نور آن منظور زیبا ظاهر است

Ботинат аз чашми нобӣно вале

باطنت از چشم نابینا ولی

Зоҳиран бар чашми бино зоҳир аст

ظاهرا بر چشم بینا ظاهر است

Дар хаёли дайу фардои монда Эй

در خیال دی و فردا مانده ای

Аз ҳамаи фарди онкии фардо зоҳир аст

از همه فرد آنکه فردا ظاهر است

Мо зи дрёӣиму дарёи айни мо

ما ز دریائیم و دریا عین ما

Айни мо дар айни дарё зоҳир аст

عین ما در عین دریا ظاهر است

Наамма аллоҳи зоҳиру ботин буд

نعمة الله ظاهر و باطن بود

Ботинаши пинҳону пайдо зоҳир аст

باطنش پنهان و پیدا ظاهر است

Хониш
ғзл шморҳ 229 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ