Гуфтамаш рӯй ту ҷоно қамар аст

گفتمش روی تو جانا قمر است

Гуфт биллоҳи зи қамар хубтар аст

گفت بالله ز قمر خوبتر است

Гуфтамаш зулфи ту ошуфта чарост

گفتمش زلف تو آشفته چراست

Гуфт саргаштаи давр қамар аст

گفت سرگشتهٔ دور قمر است

Гуфтамаш нӯш лабат чист бигӯ

گفتمش نوش لبت چیست بگو

Гуфт полудаи қанд ва шукр аст

گفت پالودهٔ قند و شکر است

Гуфтамаш чашми хушати баради дилам

گفتمش چشم خوشت برد دلم

Гуфт ҳушдор ки ҷон дар хатар аст

گفت هشدار که جان در خطر است

Гуфтамаш қади ту сервисати баланд

گفتمش قد تو سرویست بلند

Гуфт он нисбати кӯтаҳ назар аст

گفت آن نسبت کوته نظر است

Гуфтамаш аз ту ки дорад хабарӣ

گفتمش از تو که دارد خبری

Гуфт он кас ки зи худ бехабар аст

گفت آن کس که ز خود بی خبر است

Гуфтамаш умри манӣ зуди Марв

گفتمش عمر منی زود مرو

Гуфт умраст аз он дар гузар аст

گفت عمرست از آن در گذر است

Гуфтамаш ҷон ба фидоӣ ту кунам

گفتمش جان به فدای تو کنم

Гуфт аз инҳо бар мо мухтасар аст

گفت از اینها بر ما مختصر است

Гуфтамаш Сайиди мо банда ту аст

گفتمش سید ما بندهٔ تو است

Гуфт оре ба ҷаҳони ин самар аст

گفت آری به جهان این ثمر است

Хониш
ғзл шморҳ 230 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ