Ин хушаст ва он хушаст ва ин ва он бо ҳам хушаст

این خوشست و آن خوشست و این و آن با هم خوشست

Ҷони ҷонон хуш нишаста назд мо беғам хушаст

جان جانان خوش نشسته نزد ما بی غم خوشست

Ин ҳамаи ҷоми мурассаъи пар з медорем мо

این همه جام مرصع پر ز می داریم ما

Бо ҳарифи сархуш ва бо соқӣ ҳамдам хушаст

با حریف سرخوش و با ساقی همدم خوشست

Ақл махмурасту номаҳрам чаҳ донад рози мо

عقل مخمور است و نامحرم چه داند راز ما

Гуфтани асрори мо бо ошиқ муҳаррам хушаст

گفتن اسرار ما با عاشق محرم خوشست

Хуш будгар подшоҳӣ мехӯрд аз ҷоми ҷам

خوش بود گر پادشاهی می خورد از جام جم

Зонка мигўинди ҷоми Подшаҳ бо ҷам хушаст

زانکه میگویند جام پادشه با جم خوشست

Гарчи дил ришем марҳамро наме хоҳеми мо

گرچه دل ریشیم مرهم را نمی خواهیم ما

Захми теғи ишқ ӯ дорем ва бемарҳам хуш аст

زخم تیغ عشق او داریم و بی مرهم خوش است

Чашми маст ӯ назар фармуд сӯии коинот

چشم مست او نظر فرمود سوی کاینات

Ин чунин нури хушӣ дар дидаи олам хуш аст

این چنین نور خوشی در دیدهٔ عالم خوش است

Маҷлис ишқасту Сайиди масту риндон дар ҳузур

مجلس عشقست و سید مست و رندان در حضور

Ҷинати фирдавси мо бо суҳбати одам хуш аст

جنت فردوس ما با صحبت آدم خوش است

Хониш
ғзл шморҳ 254 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ