Ҷони мо бо мо дар ин дарё нишаст

جان ما با ما در این دریا نشست

Ёри дарёдили хушӣ бо мо нишаст

یار دریادل خوشی با ما نشست

Аз сар ҳар ду ҷаҳон бархест дил

از سر هر دو جهان برخاست دل

Бар дар яктоӣ беҳамто нишаст

بر در یکتای بی همتا نشست

Дар хароботи Муғони моро чу ёфт

در خرابات مغان ما را چو یافت

Маҷлисӣ хуш диду хуш онҷо нишаст

مجلسی خوش دید و خوش آنجا نشست

Чун сари дори фано дор бақост

چون سر دار فنا دار بقاست

Бар сар дор омад ва аз по нишаст

بر سر دار آمد و از پا نشست

Моу соқии хуш ба ҳам бинишаста ем

ما و ساقی خوش به هم بنشسته ایم

Хуш буд бо мардум доно нишаст

خوش بود با مردم دانا نشست

Зоҳиди махмур зер афтод ва шуд

زاهد مخمور زیر افتاد و شد

Ошиқ маст омад ва боло нишаст

عاشق مست آمد و بالا نشست

Сайиди мо нури чашм мардум аст

سید ما نور چشم مردم است

Лоҷарам бар дида бино нишаст

لاجرم بر دیدهٔ بینا نشست

Хониш
ғзл шморҳ 257 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ