Ишқ мастасту ақл махмур аст

عشق مستست و عقل مخمور است

Оқил аз завқи ошиқон давр аст

عاقل از ذوق عاشقان دور است

Шодмонӣ ҷовдон дорад

شادمانی جاودان دارد

Ба ғами ишқ ҳар ки масрур аст

به غم عشق هر که مسرور است

Дили мо ҷони худ ба ҷонон дод

دل ما جان خود به جانان داد

зи он ҳаётӣ ки ёфт мағрур аст

ز آن حیاتی که یافت مغرور است

Ҷоми гетии намо чу ме байнем

جام گیتی نما چو می بینیم

Дар назар нозираст ва манзур аст

در نظر ناظر است و منظور است

Нур чашмаст агар назари дорӣ

نور چشم است اگر نظر داری

Офтобӣ ба моҳ мастур аст

آفتابی به ماه مستور است

Зоҳид ар завқ мо наме донад

زاهد ار ذوق ما نمی داند

Айб зоҳид макун ки маъзӯр аст

عیب زاهد مکن که معذور است

Неъмати аллоҳи ринд сармаст аст

نعمت الله رند سرمست است

Дар хароботи нек машҳур аст

در خرابات نیک مشهور است

Хониш
ғзл шморҳ 272 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ