Ҳамаи олам танаст ва ӯ ҷон аст

همه عالم تن است و او جان است

Шоҳи табризу мейр ӯ ҷон аст

شاه تبریز و میر او جان است

Кунҷ дил шуд ба ганҷ ӯ маъмур

کنج دل شد به گنج او معمور

Варна беганҷ кунҷ вайронаст

ورنه بی گنج کنج ویرانست

Ақли кул дар ҷамоли ҳазрат ӯ

عقل کل در جمال حضرت او

Ҳамчуи ман волааст ва ҳайрон аст

همچو من واله است و حیران است

Зулф ӯ мӯ ба мӯ парешон шуд

زلف او مو به مو پریشان شد

Ҳоли ҷамъӣ аз он парешон аст

حال جمعی از آن پریشان است

Ҷом гетӣ намой дидаи ман

جام گیتی نمای دیدهٔ من

Равшан аз нур рӯй ҷонон аст

روشن از نور روی جانان است

Ҳарчӣ бинӣ ба дидаи маънӣ

هرچه بینی به دیدهٔ معنی

Назарӣ кун ки айни ин он аст

نظری کن که عین این آن است

Базм ишқасту ошиқони сармаст

بزم عشقست و عاشقان سرمست

Неъмати аллоҳи мейр мисатон аст

نعمت الله میر مستان است

Хониш
ғзл шморҳ 298 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ