Мейри майхонаи мо Сайиди сари мстонст

میر میخانهٔ ما سید سر مستانست

Ринд агар май талабии соқӣ сармаст онаст

رند اگر می طلبی ساقی سرمست آنست

Нур чашмаст ва ба нураши ҳамаро май байнам

نور چشم است و به نورش همه را می بینم

Офтобӣаст ки дар давр қамар тобонаст

آفتابیست که در دور قمر تابانست

Чашми мо равшанӣ аз нур ҷамолаш дорад

چشم ما روشنی از نور جمالش دارد

Ту мапиндор ки ӯ аз назарам пинҳонаст

تو مپندار که او از نظرم پنهانست

Гар фурушанд ба сад ҷони нафасии суҳбат ӯ

گر فروشند به صد جان نفسی صحبت او

Биҷуз эй ҷони азизам ки накӯ арзонаст

بجز ای جان عزیزم که نکو ارزانست

Ганҷ агар май талабӣ дар дили мо май ҷӯяш

گنج اگر می طلبی در دل ما می جویش

зи онкии ганҷина ӯ кунҷ дил вайронаст

ز آنکه گنجینهٔ او کُنج دل ویرانست

Дардии дард ба ман даҳ ки хушӣ май нӯшам

دُردی درد به من ده که خوشی می نوشم

Ман даворо чаҳ кунам дард дилам дармонаст

من دوا را چه کنم درد دلم درمانست

Ринди мастӣ ба тугар рӯй намояди рӯзӣ

رند مستی به تو گر روی نماید روزی

Наамма аллоҳи талаб аз вай ки марои ҷононст

نعمة الله طلب از وی که مرا جانانست

Хониш
ғзл шморҳ 309 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ