Ҳар шоҳидӣ ки байнам бо ӯ маро ҳавойӣаст

هر شاهدی که بینم با او مرا هوائیست

Ойинаи исти равшани ҷоми ҷаҳони нмоӣист

آئینه ایست روشن جام جهان نمائیست

Хлўтсрои дида аз нур ӯст равшан

خلوتسرای دیده از نور اوست روشن

Бар чашми мо қадам на биншин ки хуши сроӣист

بر چشم ما قدم نه بنشین که خوش سرائیست

Дар гӯшаи хароботи риндӣ агар бибинӣ

در گوشهٔ خرابات رندی اگر ببینی

Бегона аш ндонӣ ӯ ёри ошноӣист

بیگانه اش ندانی او یار آشنائیست

Дарвеши кунҷи азлат ӯро ба дори иззат

درویش کنج عزلت او را به دار عزت

Сӯрати гадои намояди мъниши подшоӣист

صورت گدا نماید معنیش پادشائیست

Мо дардманд ишқем дардӣ дард нӯшем

ما دردمند عشقیم دُردی درد نوشیم

Хуштар зи софи дармони ушшоқро дўоӣист

خوشتر ز صاف درمان عشاق را دوائیست

Нақши хаёл ғайриӣ бар дидагар нигорӣ

نقش خیال غیری بر دیده گر نگاری

Наққоши хитта чин гуяд ки ин хтоӣист

نقاش خطهٔ چین گوید که این خطائیست

Соқӣ аноятӣ кард хмхонаҳ эй ба мо дод

ساقی عنایتی کرد خمخانه ای به ما داد

зи анъоми неъмати аллоҳи моро чунин ътоӣист

ز انعام نعمت الله ما را چنین عطائیست