Оташи ишқи ту дил дар бар бсухт

آتش عشق تو دل در بر بسوخت

Бози заррини боли ақлам пар бсухт

باز زرین بال عقلم پر بسوخت

Шамъи ишқати оташӣ дар мо фиканд

شمع عشقت آتشی در ما فکند

Авди ҷонам дар дил миҷмар бсухт

عود جانم در دل مجمر بسوخت

Оташӣ аз сӯзи сина бар задам

آتشی از سوز سینه بر زدم

Ақл чун парвонаи по то сар бсухт

عقل چون پروانه پا تا سر بسوخت

Сӯхта будам оташи ишқат дигар

سوخته بودم آتش عشقت دگر

Хуш барафрӯхту маро хуштар бсухт

خوش برافروخت و مرا خوشتر بسوخت

Ғайрати ишқи ту бар зад оташӣ

غیرت عشق تو بر زد آتشی

Ҳарчӣ буд аз ғайри хушк ва тар бсухт

هرچه بود از غیر خشک و تر بسوخت

Ғарқа баҳр зулолем эй аҷаб

غرقهٔ بحر زلالیم ای عجب

Ҷони мо аз тишнагӣ дар бар бсухт

جان ما از تشنگی در بر بسوخت

Тоби нури офтоби меҳри ту

تاب نور آفتاب مهر تو

Шуд падеду муъмин ва кофар бсухт

شد پدید و مؤمن و کافر بسوخت

Акси рӯят бар рух соғар фитод

عکس رویت بر رخ ساغر فتاد

Оби оташи ранг дар соғар бсухт

آب آتش رنگ در ساغر بسوخت

Гарчи олами сӯхт аз ишқат вале

گرچه عالم سوخت از عشقت ولی

Ҳамчуи Сайиди дайгарӣ камтар бсухт

همچو سید دیگری کمتر بسوخت