То ки савдои хаёлаш дар сувидо ҷо гирифт

تا که سودای خیالش در سویدا جا گرفت

Чун сари зулфаши вуҷӯдами мӯ ба мӯ савдо гирифт

چون سر زلفش وجودم مو به مو سودا گرفت

Дар ҳавояш чун бунафшаи мо зи по афтода ем

در هوایش چون بنفشه ما ز پا افتاده ایم

Наргисаши айни аноят аз сари мо во гирифт

نرگسش عین عنایت از سر ما وا گرفت

Чашми мо бар пардаи дидаи хаёлаши нақши баст

چشم ما بر پردهٔ دیده خیالش نقش بست

Хуши нигории лоҷарам дар дидаи мо ҷо гирифт

خوش نگاری لاجرم در دیدهٔ ما جا گرفت

Равза ризвон наҷуед майли ҷинат кӣ кунад

روضهٔ رضوان نجوید میل جنت کی کند

Ҳар ки дар майхонаи мо ҳамчуи мо мأўо гирифт

هر که در میخانهٔ ما همچو ما مأوا گرفت

Мо ба ҷоруби мижаи хок дарашро рафта ем

ما به جاروب مژه خاک درش را رفته ایم

Гирду хоки он дар ӯ , домани моро гирифт

گرد و خاک آن در او ، دامَن ما را گرفت

Оби чашми мо ба ҳар сӯи рӯ ниҳода ме равад

آب چشم ما به هر سو رو نهاده می رود

Лоҷарам аз оби чашми мо ҷаҳон дарё гирифт

لاجرم از آب چشم ما جهان دریا گرفت

Сайиди могар ҷФоӣӣ мекунад мо банда ем

سید ما گر جفائی می کند ما بنده ایم

Бандагонро кӣ расад бар шоҳ беҳамто гирифт

بندگان را کی رسد بر شاه بی همتا گرفت