Чун ман зи влои ту расидам ба вилоят

چون من ز ولای تو رسیدم به ولایت

То ҷон будам рӯй нтобам зи вилоят

تا جان بودم روی نتابم ز ولایت

эй ёри балои ту марои роҳат ҷон аст

ای یار بلای تو مرا راحت جان است

Ҷонро чаҳ кунам гар набӯд завқи балоят

جان را چه کنم گر نبود ذوق بلایت

Умрӣаст ки мо мунтазир давлат васлем

عمریست که ما منتظر دولت وصلیم

Бо ман назарӣ кун зи сари лутфу аноят

با من نظری کن ز سر لطف و عنایت

Сиррӣаст маро бо ту ки бо кас натавон гуфт

سریست مرا با تو که با کس نتوان گفت

Розӣаст ки пайдо натавон кард бдоит

رازیست که پیدا نتوان کرد بدایت

эй ақл бирав аз бар ман , ҳарза чаҳ гўӣӣ

ای عقل برو از بر من ، هرزه چه گوئی

Тарк май ва соқӣ накунам ман ба ҳикоят

ترک می و ساقی نکنم من به حکایت

Ишқаст марои муҳарраму ишқӣ ба камол аст

عشقست مرا مَحرم و عشقی به کمال است

Дардаст марои ҳамдаму дрдист ба ғоят

درد است مرا همدم و دردیست به غایت

Дар кӯии хароботи Муғони масту харобам

در کوی خرابات مغان مست و خرابم

Ҳам суҳбати ман Сайиди риндони вилоят

هم صحبت من سید رندان ولایت