Нақли мо чун нақди сармастон буд

نقل ما چون نقد سرمستان بود

Дар ҳамаи олам аз он дастон буд

در همه عالم از آن دستان بود

Дасти моу доман ӯ баъд аз ин

دست ما و دامن او بعد از این

Хуш буд дастӣ каз он дастон буд

خوش بود دستی کز آن دستان بود

Равзаи мо ҷинати пари ҳурён

روضهٔ ما جنت پر حوریان

Бӯстони шайх дар моҳон буд

بوستان شیخ در ماهان بود

Чашми мо то дид оби рӯ аз он

چشم ما تا دید آب رو از آن

Дар назари дарёӣ бепоён буд

در نظر دریای بی پایان بود

Ҳар ки бошад орифи зоту сифот

هر که باشد عارف ذات و صفات

Шояд ар гўӣӣ ки ӯ инсон буд

شاید ار گوئی که او انسان بود

Ошиқ ӯ зинда бошад то абад

عاشق او زنده باشد تا ابد

Ҷони ошиқи зинда аз ҷонон буд

جان عاشق زنده از جانان بود

Гар харобаст хонаи мо бок нест

گر خراب است خانهٔ ما باک نیست

Ҷои ганҷаш дар дили вайрон буд

جای گنجش در دل ویران بود

Ҳар ки ояд дар назар эй нури чашм

هر که آید در نظر ای نور چشم

Он намегӯям валикини он буд

آن نمی گویم ولیکن آن بود

Дар хароботи фано хуш сокинем

در خرابات فنا خوش ساکنیم

Неъмати аллоҳи мейри сармастон буд

نعمت الله میر سرمستان بود