Ақл махмурасту мисатонро ба қозӣ май барад

عقل مخمور است و مستان را به قاضی می برد

Сахт бе шармаст аз он рӯи пардаи мо май дард

سخت بی شرمست از آن رو پردهٔ ما می درد

Ринд ва сармаст муноҷотем ва бо соқии ҳариф

رند و سرمست مناجاتیم و با ساقی حریف

Фориғаст аз риши қозӣ ҳар ки ӯ май ме хӯрд

فارغ است از ریش قاضی هر که او می می خورد

эй ки гўӣии дил ба дилбар май фурушади ҷони ман

ای که گوئی دل به دلبر می فروشد جان من

Нақди тугар қалб бошад сими қалбӣ кӣ хирад

نقد تو گر قلب باشد سیم قلبی کی خرد

намебиорад ринди масту сиркаи оради зоҳидӣ

می بیارد رند مست و سرکه آرد زاهدی

Ҳар чаҳ ту ореи барӣ ва ҳар чаҳ ӯ оради барад

هر چه تو آری بری و هر چه او آرد برد

Гар ҳазор ойина бошад дар ҳамаи байнами яке

گر هزار آئینه باشد در همه بینم یکی

Орифаст он кас ки ин як дар ҳазорон бингарад

عارف است آن کس که این یک در هزاران بنگرد

Дар сробстон ӯ ғайриӣ намеёбад маҷол

در سرابستان او غیری نمی یابد مجال

Гар касе мурғӣ шавад бар гирди қасраш кӣ пурд

گر کسی مرغی شود بر گرد قصرش کی پرد

Дрҳўои неъмати аллоҳи ғунчаи сероби гул

درهوای نعمت الله غنچهٔ سیراب گل

Дрглстони ҳамчуи мисатони ҷома бар худ май дард

درگلستان همچو مستان جامه بر خود می درد