Айни дарёӣам ва моро мавҷ дарё ме кашад

عین دریاییم و ما را موج دریا می‌کشد

Венаи дили дарёи дили мо сӯй мأўо ме кашад

وین دل دریا دل ما سوی مأوا می‌کشد

Мушкили мо чун ки ҳалвои лабаш ҳал ме кунад

مشکل ما چون که حلوای لبش حل می‌کند

Давр набӯд хотири могар ба ҳалво ме кашад

دور نبود خاطر ما گر به حلوا می‌کشد

Дасти моу доман ӯ оби чашму хоки роҳ

دست ما و دامن او آب چشم و خاک راه

Гарчи сарви қомат ӯ доман аз мо ме кашад

گرچه سرو قامت او دامن از ما می‌کشد

Ҷазба ӯ мекашад моро ба майхонаи мудом

جذبهٔ او می‌کشد ما را به میخانه مدام

Мо аз он хуш мерӯем онҷо ки моро ме кашад

ما از آن خوش می‌رویم آنجا که ما را می‌کشد

Як сари мӯеи сухан аз зулф ӯ гуфтам вале

یک سر مویی سخن از زلف او گفتم ولی

Шуд парешони хотирами ҳам сар ба савдо ме кашад

شد پریشان خاطرم هم سر به سودا می‌کشد

намекашад нақши хаёли ваии намояд дар назар

می‌کشد نقش خیال وی نماید در نظر

Ҳарки бинад ҳамчу мо бинад ки зебо ме кашад

هرکه بیند همچو ما بیند که زیبا می‌کشد

Неъмати аллоҳро мудом аз вай атое ме расад

نعمت الله را مدام از وی عطایی می‌رسد

Кори Сайиди лоҷарам ҳар лаҳза боло ме кашад

کار سید لاجرم هر لحظه بالا می‌کشد