Чашми мо нақши хаёл ӯ бар оташ ме кашад

چشم ما نقش خیال او بر آتش می کشد

Нури дидаи пеши мардум беҳисобаш ме кашад

نور دیده پیش مردم بی حسابش می کشد

ЗоФтоби ҳасан ӯ зарроти олам равшан аст

زآفتاب حسن او ذرات عالم روشن است

Лоҷарами зарроти олам офтобаш ме кашад

لاجرم ذرات عالم آفتابش می کشد

Хотири зоҳид ба ҷинат гар кашад гӯи хуш буд

خاطر زاهد به جنت گر کشد گو خوش بود

Ҷони мо ҷононаи маст харобаш ме кашад

جان ما جانانه مست خرابش می کشد

Чашми мо дар хоб агар бинад хаёл рӯй ӯ

چشم ما در خواب اگر بیند خیال روی او

Хештанро пешкаши ҳоле ба хобаш ме кашад

خویشتن را پیشکش حالی به خوابش می کشد

Ҳамдами ҷоми мӣиму муҳаррами соқии мудом

همدم جام مئیم و محرم ساقی مدام

Ҳиммати олии мо ҷом шаробаш ме кашад

همت عالی ما جام شرابش می کشد

Дар ҳавояши оби чашми мо ба ҳар сӯи рӯи ниҳод

در هوایش آب چشم ما به هر سو رو نهاد

Дидатар доманаши доман дар обаш ме кашад

دیدهٔ تر دامنش دامن در آبش می کشد

Неъмати аллоҳи даракаши худ гар кашад ёри хушӣ

نعمت الله درکش خود گر کشد یار خوشی

Гӯ бирав бо ӯ ки дар роҳ савобаш ме кашад

گو برو با او که در راه صوابش می کشد