Тарки сармастии марои доман кшонм ме кашад
ترک سرمستی مرا دامنکشانم میکشد
Боз багушӯда канор ва дар миёнам ме кашад
باز بگشوده کنار و در میانم میکشد
Даракаш худ мекашад моро ба сад лутфу карам
درکش خود میکشد ما را به صد لطف و کرم
Гуҳи чунинам май навозади гуҳ чунонам ме кашад
گه چنینم مینوازد گه چنانم میکشد
Кӣ кашад моро чу лутфаш мекашад моро ба ноз
کی کشد ما را چو لطفش میکشد ما را به ناز
Ошиқи масту харобам кшкшонм ме кашад
عاشق مست و خرابم کشکشانم میکشد
Аз балои ишқ ӯ чун кори мо боло гирифт
از بلای عشق او چون کار ما بالا گرفت
Аз замин бардошта бар осмонам ме кашад
از زمین برداشته بر آسمانم میکشد
Май кашами нақши хаёлаш бар саводи чашми худ
میکشم نقش خیالش بر سواد چشم خود
Зон ки ин нақши хаёл ӯ равонам ме кашад
زان که این نقش خیال او روانم میکشد
Ҷазба ӯ мекашад хуш мекашад моро ба завқ
جذبهٔ او میکشد خوش میکشد ما را به ذوق
Дар кашокаши аўФтодм чун давонам ме кашад
در کشاکش اوفتادم چون دوانم میکشد
Неъмати аллоҳи ҷумлаи олам ба сӯй худ кашид
نعمت الله جملهٔ عالم به سوی خود کشید
Ҷони фидоӣ ӯ ки ишқ ӯ ба ҷонам ме кашад
جان فدای او که عشق او به جانم میکشد