Ба ишқи чеҳраи Лайлии дили бечора маҷнӯн шуд

به عشق چهرهٔ لیلی دل بیچاره مجنون شد

Ба буии сунбули зулфаши димоғи ақл мафтӯн шуд

به بوی سنبل زلفش دماغ عقل مفتون شد

Чу булбули дрглстони сари кӯяши ҳамеи нолам

چو بلبل درگلستان سر کویش همی نالم

Азондм каз ғами ишқаши дилам чун ғунча пурхӯн шуд

ازآندم کز غم عشقش دلم چون غنچه پرخون شد

Ҳаме гӯям ки дарди дил ба васл ӯ давои созам

همی گویم که درد دل به وصل او دوا سازم

Вале май байнами азҳҷрш ки дардии дигар афзӯн шуд

ولی می بینم ازهجرش که دردی دیگر افزون شد

Сари зулф сияҳ дидам шудам шайдоу сўдоӣӣ

سر زلف سیه دیدم شدم شیدا و سودائی

Надонам то дили мискин дар он доми бало чун шуд

ندانم تا دل مسکین در آن دام بلا چون شد

Бирав эй ақл аз ошиқи мҷуи раъии хирадмандӣ

برو ای عقل از عاشق مجو رأی خردمندی

Ки ишқаш дар дарун омад зи хилвати ақл берун шуд

که عشقش در درون آمد ز خلوت عقل بیرون شد

Биовар соқиои ҷомӣ ки мастам тавба бишикастам

بیاور ساقیا جامی که مستم توبه بشکستم

Бигӯ мутриби нўоӣии хуш ки Лайлии боз маҷнӯн шуд

بگو مطرب نوائی خوش که لیلی باز مجنون شد

Чаро гўӣии дил аз дастат набояд дод эй Сайид

چرا گوئی دل از دستت نباید داد ای سید

Макун айби ман бедил ки кор аз даст берун шуд

مکن عیب من بی دل که کار از دست بیرون شد