Дили бози азми каъба мақсӯд ме кунад

دل باز عزم کعبهٔ مقصود می کند

Ҷонами суҷуди ҳазрат маъбуд ме кунад

جانم سجود حضرت معبود می کند

Авди дилам дар оташи ишқаш равон бсухт

عود دلم در آتش عشقش روان بسوخت

Айбам макун агар нафасам дӯд ме кунад

عیبم مکن اگر نفسم دود می کند

Хуши оташӣу авди хушии сӯхтами сӯхтӣ

خوش آتشی و عود خوشی سوختم سوختی

Ин лутф ӯ нигар ки чаҳ бо авд ме кунад

این لطف او نگر که چه با عود می کند

Он кас ки май хиради ғами ишқаш ба коинот

آن کس که می خرد غم عشقش به کاینات

Некӯи тиҷоратӣу хушӣ суд ме кунад

نیکو تجارتی و خوشی سود می کند

Риндӣ ки меравад ба хароботи ошиқон

رندی که می رود به خرابات عاشقان

Бо ӯ бирав ки майл ба беҳбуд ме кунад

با او برو که میل به بهبود می کند

ӯ офтоби олам ва мо сояи бон ӯ

او آفتاب عالم و ما سایه بان او

Чандон ғариб нест агар ҷӯад ме кунад

چندان غریب نیست اگر جود می کند

Сайид ба ҷӯади бандаи маъдӯми хеш ро

سید به جود بنده معدوم خویش را

намебахшадаш вуҷӯдӣ ва мавҷӯд ме кунад

می بخشدش وجودی و موجود می کند