Дар хароботи Муғони хмхонаҳ ҷӯшӣ ме кунад

در خرابات مغان خمخانه جوشی می کند

Ҷони мастам аз ҳавоӣ ӯ хурӯшӣ ме кунад

جان مستم از هوای او خروشی می کند

Бод паймоед ба дашт ва меравад умраш ба бод

باد پیماید به دشت و می رود عمرش به باد

Зоҳидии кӯи ғайбати бода фурӯшӣ ме кунад

زاهدی کو غیبت باده فروشی می کند

Дардисар медод ақл аз хона берун кардамаш

دردسر می داد عقل از خانه بیرون کردمش

Истода бар дару дуздида гӯшӣ ме кунад

ایستاده بر در و دزدیده گوشی می کند

Дег савдо мепазему оташӣ бар ҷони мост

دیگ سودا می پزیم و آتشی بر جان ماست

Айби мо ҷоно макунгар дег ҷӯшӣ ме кунад

عیب ما جانا مکن گر دیگ جوشی می کند

Дар таъаҷҷуб мондаанд асҳоби дунёи сар ба сар

در تعجب مانده اند اصحاب دنیا سر به سر

Кин ҳамаи риндӣ чаро ин хирқа пӯшӣ ме кунад

کاین همه رندی چرا این خرقه پوشی می کند

Ар баёни ин маъонӣ чун иборат қосир аст

ار بیان این معانی چون عبارت قاصر است

Мейри сармастон беонаш бо хамӯшӣ ме кунад

میر سرمستان بیانش با خموشی می کند

Неъмати аллоҳи ҷом май бар даст мегирад мудом

نعمت الله جام می بر دست می گیرد مدام

Ҳар замони майлӣ ба сӯии бода нӯшӣ ме кунад

هر زمان میلی به سوی باده نوشی می کند