Ёрӣ ки хаёл дӯст дорад

یاری که خیال دوست دارد

Умрӣ ба хаёл ме гузорад

عمری به خیال می گذارد

Олам чаҳ буд ба назд ориф

عالم چه بود به نزد عارف

Нақшӣ ки нигор ме нагорд

نقشی که نگار می نگارد

Ҳар дами нақшии баради зи олам

هر دم نقشی برد ز عالم

Дар дами нақшӣ дигар برارد

در دم نقشی دگر برآرد

Дар оина чун кунад нигоҳӣ

در آینه چون کند نگاهی

Лутфаши ҷомӣ ба ӯ сипорад

لطفش جامی به او سپارد

Моӣиму дили шикаста чун дӯст

مائیم و دل شکسته چون دوست

Пайвастаи шикаста дӯст дорад

پیوسته شکسته دوست دارد

Баҳрӣаст ки оби раҳмат ӯ

بحری است که آب رحمت او

Бар мо шабу рӯзи неки борад

بر ما شب و روز نیک بارد

Чун асли адад якеаст Сайид

چون اصل عدد یکی است سید

Он як ба ҳазор май шуморад

آن یک به هزار می شمارد