Як нафаси ёқӯб беЮсуф набӯд

یک نفس یعقوب بی یوسف نبود

Гарчи ҳиҷронаш ба зоҳир ме намӯд

گرچه هجرانش به ظاهر می‌نمود

Ҳар киро дидӣ намӯдӣ Юсуфаш

هر که را دیدی نمودی یوسفش

Ҳар чаҳ бишунидӣ зи Юсуф май шунӯд

هر چه بشنیدی ز یوسف می‌شنود

То магари Юсуф дар ояд аз дараш

تا مگر یوسف در آید از درش

Дар бар вай ҳар ки будӣ ме гушӯд

در بر وی هر که بودی می‌گشود

Ҳар ки дар канъон бидидӣ пеш ӯ

هر که در کنعان بدیدی پیش او

Юсуфи мисрии худро ме ситуд

یوسف مصری خود را می‌ستود

Чун бар тахти ин зуҳӯрашро бёФт

چون بر تخت این ظهورش را بیافت

Сари ҳақ худ дид аз он гардиши суҷуд

سر حق خود دید از آن گردش سجود

Ҳарчӣ буд ва ҳаст ва хоҳад буд ӯст

هرچه بود و هست و خواهد بود اوست

Ҳар чаҳ бошад бошад аз ҷӯади вуҷӯд

هر چه باشد باشد از جود وجود

Гар халили аллоҳ ба сӯрат ғоиб аст

گر خلیل الله به صورت غایب است

Неъмати илоҳи икдмӣ бе ӯ набӯд

نعمت اله یکدمی بی او نبود